Winterpostelein

Winterpostelein is een frisse, winterharde bladgroente die zelfs midden in de koude maanden voor vers groen zorgt. De ronde, sappige blaadjes hebben een milde, friszure smaak en zijn rijk aan vitamine C — een welkome bron van energie in de winter. Deze plant kan meerdere malen geoogst worden en vormt telkens nieuw blad zolang het niet te hard vriest.

Oorspronkelijk komt winterpostelein  uit Noord-Amerika, waar het al door inheemse bewoners en later door goudzoekers werd gegeten. In Europa wordt de plant sinds de 17e eeuw geteeld als vroege voorjaarsgroente. Winterpostelein groeit compact en snel, en schiet in het voorjaar in bloei zodra de dagen langer worden. 

Zaaien kan van maart tot en met oktober, rechtstreeks in de volle grond. Zaai op rijtjes met 10 tot 20 cm tussenruimte, ongeveer 5 tot 10 gram zaad per vierkante meter. De plant houdt van een vochtige, humusrijke bodem en kiemt al bij lage temperaturen. Na vier tot acht weken kun je de eerste bladeren snijden. Oogst door het jonge blad een paar centimeter boven de grond af te knippen; het groeit daarna gewoon weer aan. Met vorst is het raadzaam om de plant te bedekken met klimaatdoek. 

Winterpostelein is heerlijk rauw in salade of kort gestoofd als zachte groente bij aardappel en ei. Ook lekker met een scheutje olijfolie en wat citroen voor een lichte wintersalade.